Çamgiller (Pinaceae) familyasından olan çamın 80'den fazla türü vardır. Herdemyeşil ağaç veya çalı formundadırlar. Kuzey Yarımküre'nin birçok kısmında doğal olarak yetişen çam peyzaj materyalı olarak değerlidir. Çoğu türü boyludur ancak çalı formunda olan türleri vardır. Piramidal şekilde büyüyen çamın yaşlandıkça tacı genişler..

İğne yaprakların boyutları birçok türe göre değişiklik gösterebilir. Ancak ilk yıl çıkan yapraklar seyrektir ve ikinci uzun sürgünler daha sıktır. Bu iğne yapraklar 4 yıl içinde yenilenirler.

Kozalakları silindir ve yuvarlak şekilde yatay veya sarkık şekilde olabilir. Kozalakları 3 ila 4 yılda olgunlaşır. Çam türleri kozalakları incelenerek birbirinden ayrılır.

Çok sıcak ve soğuk iklimlere uyum sağlayan türleri vardır. Bodur kültivarları küçük bahçelerde veya kapta yetiştirilebilir. Çok büyüyen türler büyük bahçerlerde tek başına kullanılabilir. Bazı türleri çok hoş kokuludur ayrıca bonsai yapımındada sıklıkla kullanılır.

Mazı'nın 5 türü bulunur ve servigiller familyasındandır. Herdemyeşil olan mazı doğal olarak Kuzey Amerika ve Asya'da yetişir. Ülkemizde doğal olarak yetişmez ancak üretimi çok fazladır.

Bodur türleri küçük bahçeler için uygundur. Çok güzel kokulu türleri vardır. Bazı türleri çit olarak veya öbekler halinde dikilerek peyzaj bahçelerini süslerler.

Genellikle piramidal bir gelişim gösterir. İbreli yaprakları çok sıktır. Yaprakları diğer ibreliler gibi sert değildir. Budanmayı çok severler ve eğer budanırlarsa çok güzel formları olur. Budaması ilkbahardan önce yeni sürgün vermeden yapılmalıdır.

Türlerine göre kozalakları yumuşak veya sert olabilir. Tohumları küçük ve çok hafif ve elips şeklindedir.

Arsız olan mazı kirli havaya dayanıklıdır bu yüzden şehirlerde ve endüstriyel bölgelerde gelişebilirler. Her türlü toprağa uyum sağlayabilirler hatta kireçli topraklarda bile iyi gelişirler.

Doğal olarak Kuzey Amerika ve Orta Asya'da yetişen herdemyeşil bir çamgildir. 9 kadar türü bulunur.

İğne yaprakları budama yapıldıktan hemen sonrada sürgün vermeye devam eder.

Peyzaj materyali olarak değerli bir ağaçtır. Peyzaj bahçelerinde çit, rüzgar kesici veya tek başına kullanılabilir. Kereste veya kağıt yapımındada kullanılır.

Güneşli veye orta güneşte gelişirler. Nemli ve rutubetli yerlerde yetişir. Alkali ve torflu topraklara dikilmelidir. Yayılıcı kök yapısına sahiptir, bu durum hesaba katılarak dikim yapılmalıdır. Kaldırımlara dikilirse kökleri taşları kaldırabilir.

Büyüme döneminde iyi budama yapılmalıdır. Çok gövdeli olarak büyür budama yapılarak tek bir gövdeye indirilmezse çok geniş ve heybetli bir ağaç olurlar.

Üretimi çelik ve tohumla olur.

Duglas göknarı çamgiller familyasındandır. Toplam 5 türü bulunmaktadır. Bunlardan ikisi Kuzey Amerika, biri Asya ve diğer ikiside Meksika'da doğal olarak yetişir. 19. yüzyıldan itibaren ladin, göknar, çam gibi birçok türün içine dahil edildiyse de daha sonradan Fransız bir botanikçi tarafından Duglas Göknarı diye yeni bir cins oluşturuldu.

Herdemyeşil olan duglas göknarları orta ve hızlı büyüyen bir cinstir. 100 metreye ulaşan türleri vardır. Kereste üretiminde ciddi bir şekilde kullanılmaktadır. Bu keresteler ev yapımında oldukça kullanışlıdır.

Parlak yeşil yaprakları yassı ve iğne şeklindedir. Dişi kozaklar sarkık biçimlidir.

Arsız olan duglas göknarı kireçli topraklarda iyi

Üretimi çelik ve tohumla olur.

Önemli Türleri: