|
İklim : Ahududu genelde bol güneşli, rüzgardan korunmuş, yeterli toprak rutubeti olan yerler ahudutları için en uygun alanları oluştururlar. Ahududu genel olarak soğuk, ılıman iklim bölgelerinin bitkileridir. Ancak bazı çeşitleri sıcak ılıman iklim bölgelerine adapte olabilmektedirler. Kış aylarında şiddetli donlara (-20C°, -25C°’ye kadar) oldukça dayanıklıdır. Meyve olgunluk dönemi Haziran–Ağustos aylarında gerçekleşmektedir. Kışları çok ılık, yazları çok sıcak ve kurak olan bölgelerde ahududu yetiştiriciliği yapılmamalıdır.
Toprak : Ahududular orta veya orta-küçük çalılardır ve özel bir toprak isteği göstermezler. Bununla beraber, ahududu yetiştiriciliği organik maddelerce zengin, derin, geçirgen, yarı asit, hafif veya orta bünyeli, su tutma kapasitesi yüksek topraklarda başarılı şekilde yapılır.
Sürekli toprak nemi sağlanmalıdır. Bu nedenle drenajı sağlanmış, ağır bünyeli topraklarda da uyum sağlamaktadır. Toprak reaksiyonu hafif asit veya nötr (pH = 6-7)* olmalıdır. Toprak derinliği en az 1 metre olmalıdır.
ÇEŞİT SEÇİMİ :Kırmızı ahududuları iki tiptir bunlar; a-Yaz ürünü verenler. b-İlk sürgünleriyle ürün veren tipler: Ahududularında çeşit seçerken;
Çeşit bulunduğu iklim ve toprak özelliğine uygun,
Verimli ve hastalıklara dayanıklı,
Pazarın aradığı bir çeşit,
Yola ve taşımaya dayanıklı,
Bitkisi kuvvetli gelişen,
Ayrıca meyveler taze olarak* veya meyve işleyen bir kurulaşa pazarlanması durumlarında farklı çeşit gerektirmektedir.
ÇOĞALTMA METODLARI :
Diğer meyve türlerinde olduğu gibi ahududuları aşılama tekniği uygulanmamaktadır. Çelikle çoğaltma ile de ahududu fidanı üretilememektedir. Ahududu fidanı üretimi;
1 - Kök sürgünleriyle,* 2 - Kök çelikleriyle
Kaynak : *ATATÜRK BAHÇE KÜLTÜRLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ, YALOVA
|